یک نقاش و معمار و هنرمند ساده، که بیش از هفتاد سال است در نهایت سادگی و بیآلایشی در یکی از محلههای شلوغ و جنوبی تهران، در کنار بانوی هنرمند و باسوادش زندگی کردهاست.
زندگیش از زمانی که نخستوزیر کشور بوده، تا زمانی که یک استاد ساده در دانشگاه تربیت مدرس و زمانی که بنای فرهنگستان هنر را گذاشته و ریس آن بوده است، بر یک روال و مبنا بوده و تغییری نکرده است.
اولین سیاستمدار ایرانی بعد از انقلاب است که با افتخار و در نهایت صمیمیت، در مقابل مردم و دوربینهای تلوزیونی، دست همسرش را میگیرد و دوشادوش او حرکت میکند.
به همه اینها اضافه کنید، زمانی که سردبیر روزنامه «جمهوریاسلامی» بود، نه تنها به «بازرگان» اهانت نکرد، که حتی از «مصدق» هم دفاع جانانه نمود و همین دفاعیات جانانه او از «مصدق» باعث شد تا مورد هتاکی و نقد شهید «دیالمه» و شهید «آیت» و همراهان او قرار بگیرد.(+)
اما همه این سادگی و هنرمندی و سکوت، از خرداد ۸۸ به این طرف رنگ و نشانی دیگر گرفت و دنیای او را دنیای دیگری کرد، اگرچه در شخصیتش کمترین تغییری ایجاد نشد.
دردمندانه به داغ خواهرزاده مهربانش نشست که داغ فراقش بسیار عمیقتر از درد و داغ دیگر برادرش بود که در سالهای جنگ به شهادت رسیده بود.
پس از تحمل بیحرمتیها و ناسپاسیهای بسیار، تن به حصر خانگی و محرومیت از دیدار خانواده و دوستان داد و آنچنان محصور شد که حتی اجازه پیدا نکرد در مراسم تدفین و ترحیم پدرش شرکت کند.
با همه این حرفها او روز جمعه گذشته، در نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی شرکت نکرده است و این خیلی مهم است. او یک قهرمان نیست ولی قیمت او برای نظام بسیار بالاست. نظام توان خرید او را ندارد.
مردم به همین دلیل دوستش دارند.
زندگیش از زمانی که نخستوزیر کشور بوده، تا زمانی که یک استاد ساده در دانشگاه تربیت مدرس و زمانی که بنای فرهنگستان هنر را گذاشته و ریس آن بوده است، بر یک روال و مبنا بوده و تغییری نکرده است.
اولین سیاستمدار ایرانی بعد از انقلاب است که با افتخار و در نهایت صمیمیت، در مقابل مردم و دوربینهای تلوزیونی، دست همسرش را میگیرد و دوشادوش او حرکت میکند.
اما همه این سادگی و هنرمندی و سکوت، از خرداد ۸۸ به این طرف رنگ و نشانی دیگر گرفت و دنیای او را دنیای دیگری کرد، اگرچه در شخصیتش کمترین تغییری ایجاد نشد.
دردمندانه به داغ خواهرزاده مهربانش نشست که داغ فراقش بسیار عمیقتر از درد و داغ دیگر برادرش بود که در سالهای جنگ به شهادت رسیده بود.
پس از تحمل بیحرمتیها و ناسپاسیهای بسیار، تن به حصر خانگی و محرومیت از دیدار خانواده و دوستان داد و آنچنان محصور شد که حتی اجازه پیدا نکرد در مراسم تدفین و ترحیم پدرش شرکت کند.
با همه این حرفها او روز جمعه گذشته، در نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی شرکت نکرده است و این خیلی مهم است. او یک قهرمان نیست ولی قیمت او برای نظام بسیار بالاست. نظام توان خرید او را ندارد.
مردم به همین دلیل دوستش دارند.
