صفحات

‏نمایش پست‌ها با برچسب روزنامه‌نگاری. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب روزنامه‌نگاری. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۰/۰۵/۲۱

«آینده‌نیوز» و نقض حریم خصوصی شهروندان

کسب درآمد حلال و افزایش سرمایه و نحوه خرج کردن آن جزء حقوق قانونی هر شخص است و هیچ شخص، مقام، یا رسانه‌ای حق ندارد مانع از کسب درآمد یا افزایش سرمایه شخصی شهروندان شده و یا درباره نحوه هزینه‌نمودن آن، صاحب سرمایه را به هر وسیله‌ای تحت فشار قرار دهد.
وب‌سایت «آینده نیوز» که خود را «رسانه مستقل ایرانیان» معرفی می‌نماید، در تاریخ بیستم مردادماه ۹۰ با انتشار یادداشتی تحت عنوان «جابر انصاری‌ها و عسگراولادی‌های مسلمان، از بیل گیتس چه کم دارند؟» به قلم «مهدی‌خرم‌دل» به سادگی اصول بنیادی و اساسی احترام به حقوق و آزادی‌های فردی، موضوع اغلب قوانین عمومی و تخصصی از جمله قانون اساسی کشور و اصول حرفه‌ای اخلاق روزنامه‌نگاری را نادیده گرفته، و ضمن نقض بی‌طرفی و عدم قضاوت نسبت به سوژه خبر، آشکارا حریم خصوصی و اسرار شخصی دوتن از شهروندان خوشنام کشور را نقض نمود.
اصل ۴۰ قانون اساسی تصریح می‌دارد:
«هیچ‌کس نمی‌تواند اعمال حق خویش را وسیله اضرار به غیر یا تجاوز به منافع عمومی قرار دهد»
بدون کمترین تردید «حق‌آزادی‌بیان» به هیچ رسانه‌ای اجازه «اضرار به غیر یا تجاوز به منافع عمومی» را نمی‌دهد.
همچنین اصل ۶ از اصول بین‌المللی اخلاق حرفه‌ای در روزنامه‌نگاران نیز حفظ حریم و اسرار خصوصی و شؤون انسانی که با قوانین ملی و بین‌المللی مربوط به حفظ حقوق و شهرت افراد، منع افترا، تهمت، توهین و مخدوش کردن شهرت افراد هماهنگ است را، بخشی لاینفک از معیارهای حرفه‌ای روزنامه‌نگاری می‌داند.
اینکه سرمایه‌داری در گوشه دیگری از عالم تمام سرمایه خود را بین فقرا تقسیم نموده و کشور نویسنده یادداشت با تعداد قابل توجه فقیران دست به گریبان است، به هیچ عنوان مجوزی برای رسانه مذکور صادر نمی‌کند که با ذکر نام اشخاص آنهم با تصریح در تیتر نوشته شهروندان خوشنام و سرمایه دار کشور خود را مورد مواخذه قرار دهد.
این نوشته در آینده نیوز اینجا

اصول بین‌المللی اخلاق حرفه‌ای در روزنامه‌نگاری

اصول بین‌المللی اخلاق حرفه‌ای در روزنامه‌نگاری طی چند نشست مشورتی (۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳) تهیه و تصویب شد

این نشست‌های مشورتی به وسیلة تعدادی از سازمان‌های روزنامه‌نگاری منطقه‌ای و بین‌المللی برپا شد. سازمان‌های زیر در تهیة اصول بین‌المللی اخلاق حرفه‌ای در روزنامه‌نگاری‌ نقش داشته‌اند:

- سازمان بین‌المللی روزنامه‌نگاران (IOJ)؛
- فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران (IFJ)؛
- اتحادیه کاتولیک بین‌المللی مطبوعات (UCIP)؛
- فدراسیون روزنامه‌نگاران امریکای لاتین (FELAP)؛
- فدراسیون کارگران مطبوعات آمریکای لاتین (FELATRAP)؛
- فدراسیون روزنامه‌نگاران عرب (FAJ)؛
- اتحادیه روزنامه‌نگاران آفریقا (UAJ)؛
- کنفدراسیون روزنامه‌نگاران آسیا (CAJ).

از این میان، فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران در نشست نهایی که در۲۰ نوامبر ۱۹۸۳ (۲۹ آبان ۱۳۶۲) در پاریس تشکیل شد، شرکت نکرد.
اصول بین‌المللی اخلاق‌حرفه‌ای در روزنامه‌نگاری که به عنوان سنگ پایه‌ای برای تهیة قوانین اخلاقی در سطوح ملی و منطقه‌ای فراهم شده است، به شرح زیر است:

اصل اول: حق مردم در دستیابی به اطلاعات تحقیقی
مردم و افراد حق دارند از طریق اطلاعات دقیق و جامع به تصویری عینی از واقعیت دست یابند و آرای خود را آزادانه از طریق رسانه‌های گوناگون فرهنگ و ارتباطات بیان کنند.

اصل دوم: روزنامه‌نگار، وقف واقعیت عینی است
بارز‌ترین وظیفة روزنامه‌نگار این است که با وقف صادقانه خویش نسبت به واقعیت عینی، خود را در خدمت حق مردم در راه دستیابی به اطلاعات حقیقی و موثق قرار دهد و به نحوی رویداد‌ها را وجداناً در گسترة صحیح خود با ترسیم مناسبات اصلی و بدون تحریف و با کاربرد ظرفیت خلاقانه خود انعکاس دهد، مطالب کافی در اختیار مردم قرار گیرد تا بتوانند با استفاده از این مطلب به تصویری جامع و صحیح از جهان دست یابند؛ جهانی که در آن منشأ، ماهیت و جوهره رویداد‌ها، و نیز فرایند و وضعیت امور به عینی‌ترین شکل ممکن قابل درک باشد.

اصل سوم: مسؤولیت اجتماعی روزنامه‌نگار
اطلاعات در روزنامه‌نگاری نه یک کالا که یک «خبر اجتماعی» است، و این امر به این معناست که روزنامه‌نگار در مسؤولیت انتقال اطلاعات سهیم است و لذا نه تنها در برابر کسانی که رسانه‌ها را کنترل می‌کنند، بلکه نهایتاً در برابر مردم به طور کل و مشتمل بر انواع منافع اجتماعی، باید پاسخگو باشد. مسؤولیت اجتماعی روزنامه‌نگار، وی را ملزم می‌سازد که تحت هر شرایطی همسو با وجدان اخلاقی خود عمل کند.

اصل چهارم: شرافت حرفه‌ای روزنامه‌نگار
نقش اجتماعی روزنامه‌نگار اقتضا می‌کند که معیارهای عالی شرافت در این حرفه، مشتمل بر حق روزنامه‌نگار برای خودداری از کار برخلاف اعتقاد شخصی، حق عدم افشای منبع اطلاعات و همچنین حق شرکت در روند تصمیم گیری در رسانه‌ای که برای آن کار می‌کند، محفوظ بماند. شرافت حرفه‌ای به روزنامه‌نگار اجازه نمی‌دهد که به هیچ نحوی از انحا رشوه بپذیرد و یا برخلاف رفاه عمومی به ارتقای منافع خصوصی بپرازد. همچنین، احترام گذاشتن به دارایی‌های معنوی، و به طور اخص پرهیز از سرقت ادبی، جزو اخلاق حرفه‌ای محسوب می‌شود.

اصل پنجم: دسترسی همگانی و مشارکت
ماهیت این حرفه اقتضا می‌کند که روزنامه‌نگار دسترسی همگان را به اطلاعات و مشارکت مردم را در رسانه‌ها، مشتمل بر حق تصحیح یا اصلاح و حق پاسخگویی ارتقا دهد.

اصل ششم: احترام به حریم خصوصی و شؤون انسانی
احترام به حق فردی، حفظ حریم و اسرار خصوصی و شؤون انسانی که با قوانین ملی و بین‌المللی مربوط به حفظ حقوق و شهرت افراد، منعِ افترا، تهمت، توهین و مخدوش کردن شهرت افراد، هماهنگ است، بخشی لاینفک از معیارهای حرفه‌ای روزنامه‌نگاری محسوب می‌شود.

اصل هفتم: احترام به منافع عمومی
معیارهای حرفه‌ای روزنامه‌نگار احترام بایسته را برای جامعه ملی، نهادهای دموکراتیک و عفت عمومی تجویز می‌کنند.
اصل هشتم: احترام به ارزشهای جهانی و تنوع فرهنگ‌ها
یک روزنامه‌نگار واقعی در حالی که به شخصیت ویژه، ارزش و شأن هر فرهنگ و همچنین به حق انتخاب و توسعه آزادانه نظامهای فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی به وسیلة مردم، احترام می‌گذارد، مدافع ارزشهای عام انسانی و بالا‌تر از همه، مدافع صلح، و دموکراسی، حقوق بشر، پیشرفت اجتماعی و رهایی ملی است. به این ترتیب، روزنامه‌نگار به طرزی فعال در تبدیل جامعه به جامعه‌ای دموکراتیک‌تر مشارکت می‌جوید و از طریق گفت و شنود به ایجاد فضایی آکنده از اعتماد در مناسبات بین‌المللی مساعدت می‌نماید تا صلح و عدالت، تشنج‌زدایی، خلع سلاح و توسعه ملی در سراسر جهان تحقق یابد. آگاهی روزنامه‌نگار از مقررات مربوطه مندرج درکنوانسیون‌ها، بیانیه‌ها و قطعنامه‌های بین‌المللی جزو اخلاق حرفه‌ای به شمار می‌آید.

اصل نهم: امحای جنگ و سایر مصایب فرا روی بشر
تعهد اخلاقی نسبت به ارزشهای عام انسانی، روزنامه‌نگار را به پرهیز از هر نوع توجیه و یا تحریک به جنگهای متجاوزانه و مسابقه تسلیحاتی، بویژه در مورد تسلیحات هسته‌ای، و به پرهیز از همه شکلهای خشونت، نفرت یا تبعیض، به خصوص،‌نژاد پرستی و آپارتاید، سرکوبگری رژیمهای استبدادی، استعمار و استعمار نوین و همچنین به پرهیز از سایر مصایب بزرگ مضر به حال بشریت نظیر فقر، سوء تغذیه و بیماری‌ها ملزم می‌کند، و با تعقیب چنین رویه‌ای است که روزنامه‌نگار می‌تواند به امحای جهل و سوء تفاهم میان مردم کمک کند و اتباع یک کشور را در مورد نیاز‌ها و آمال دیگران حساس سازد، و احترام به حقوق و شؤون همه ملل، مردم و افراد را بدون لحاظ‌نژاد، زبان، ملیت، مذهب و باورهای فلسفی تضمین کند.

اصل دهم: ارتقای نظم نوین اطلاعاتی و ارتباطی جهانی
روزنامه‌نگار در جهان معاصر در چارچوبی ازحرکت به سوی مناسبات نوین بین‌المللی به طور عام و در چارچوبی از نظم نوین اطلاعاتی به طور خاص، عمل می‌کند. هدف این نظم نوین، که بخشی لاینفک از نظم نوین اقتصادی بین‌المللی به حساب می‌آید استعمار زدایی و دموکراتیک کردن اطلاعات و ارتباطات در سطوح ملی و بین‌المللی است که بر پایه همزیستی مسالمت‌آمیز مردم و با احترام کامل به هویت فرهنگی آنان صورت می‌گیرد. تعهد ویژة روزنامه‌نگار در این زمینه ارتقای روند دموکراتیک کردن مناسبات بین‌المللی در عرصة اطلاعات است که با عنایت به حفظ و تقویت مناسبات دوستانه و مسالمت‌آمیز مردم و دولت‌ها صورت می‌پذیرد.

پاریس، ۲۰ نوامبر ۱۹۸۳

منبع: دفتر مطالعات و برنامه ریزی

۱۳۹۰/۰۴/۲۶

خبرگزاری‌های ايران خبر توليد نمی‌کنند

خبرنگاری جزء مشاغل سخت و زیان‌آ‌ور طبقه‌بندی شده و در اکثر کشور‌ها خبرنگاران از امتیازهای ویژه‌ برای این طبقه‌بندی برخوردارند.
«تولیدخبر» کار طاقت‌فرسایی است و گاهی حتی نیاز به خطر‌کردن، شجاعت، و ورزیدگی خاصی دارد. بعضی از خبرنگاران به ترفندهای خاص و خطرناک و با حضور مستقیم در محل خبر و مشاهده عینی سوژه، تولید خبر می‌کنند. این محل خبر ممکن است میدان جنگی سخت، محل درگیری چند مست لایعقل، محل درگیری خیابانی پلیس و تظاهرات کنندگان معترض و مواردی مشابه باشد که ناگفته پیداست در چنین فضاهایی خطر خبر نمی‌کند و محتمل است ناغافل برسد و خبرنگار خود سوژه خبر بعدی باشد که موضوع آن «مرگ» است.
خطر کردن و به استقبال مرگ رفتن شهامت ویژه‌ای طلب می‌کند که این شهامت، از ایمان به کار خبرنگاری و ایمان به اینکه این کار ارزش خطر‌کردن دارد آغاز می‌شود. ناگفته پیداست که چنین فضایی با پشت میز نشستن و کپی کردن خبر از منبعی و انتشار آن با دخل و تصرفی اندک و یا حتی بدون کمترین دخل و تصرف، جور در نمی‌آید.
اما چرا این نقیصه گریبانگیر خبرگزاری‌های کشور شده است؟
بدون کمترین تردید به سیاست‌گذاری کلان مدیران این خبرگزاری‌ها در عزل و نصب و استخدام کارمندان بر‌می‌گردد. در اکثر این خبرگزاری‌ها تخصص و شجاعت ویژه داشتن و آشنایی با چم و خم‌های این حرفه و تحصیلات همسو با آن در درجه اول اهمیت نیست. اصلی‌ترین شرط برای همکاری و پذیرش و استخدام شروط عمومی تعریف شده‌ای است که کمترین مناسبتی با تخصص ندارد. از طرف دیگر مدیران این خبرگزاری‌ها خود نیز به ارزش و اهمیت والای کار تولید خبر و نقشی که رسانه پویا و فعال در پروسه توسعه متوازن یک کشور می‌تواند بازی کند، واقف نیستند و بیشتر به کارکردهای سطحی با بازده کوتاه مدت آنهم برای منافع طیفی خاص توجه دارند. البته ناگفته پیداست که اکثرا هم کارگزار این طیف خاص هستند و در صورت عدم توجه به نظرات آن‌ها باید عطای کار را به لقایش ببخشند. دست آخر اینکه همه ارکان یک خبرگزاری باید به پروسه تولید خبر و کار خبرگزاری پیش از اندشیدن به یک شغل به عنوان یک خدمت نگاه کنند. که نمی‌کنند.

۱۳۹۰/۰۴/۲۵

بی‌طرفی در روزنامه‌نگاری

متاسفانه در کشور ما، با توجه به اینکه طی سال‌های اخیر، روزنامه‌نگاری قرابت بسیار سنگینی با قلمرو سیاسی پیدا کرده‌است، به محض صحبت از «طرفداری» یا «بی‌طرفی» روزنامه‌نگار، بلافاصله ذهن به سمت گرایش سیاسی متوجه می‌شود، حال آنکه به‌رغم آنکه سیاست خبر‌سازترین حوزه‌ در عالم خبر و رسانه و روزنامه‌نگاری است، اما منظور از بی‌طرفی در این حوزه‌ها بی‌طرفی عام است.
تصور کنید که خبرنگار یک رسانه ناخواسته در معرض گزارش خبر مرگ یکی از نزدیک‌ترین بستگان خود قرار گرفته و قرار است موضوع مرگ گزارش شود. اید‌ه‌ال اخلاق روزنامه‌نگاری این است که این خبر با خبر مرگ یک غریبه توسط روزنامه‌نگار یکسان گزارش شود و احساسات روزنامه‌نگار گزارش را تحت تاثیر خود قرار ندهد. یا مثلا وقتی گزارش‌گری مسئولیت گزارش یک مسابقه ورزشی را بر عهده دارد که خود از علاقه‌مندان و طرفدارن یکی از تیم‌های مسابقه است، منشور حرفه‌ای روزنامه‌نگاری توقع دارد، هیچکدام از مخاطبین روزنامه از گزارش متوجه نشوند که تیم محبوب گزار‌ش‌گر مسابقه کدام تیم است.
با این تعریف «بی‌طرفی» در روزنامه‌نگاری اگرچه یک هدف نیست اما میزان نسبتی که روزنامه، رسانه و روزنامه‌نگاران با آن برقرار می‌کنند، تعیین کننده میزان موفقیت یا ضعف روزنامه‌نگار و در ‌‌نهایت ضعف و قوت رسانه است و از این زاویه بی‌طرفی مطلق می‌تواند برای جامعه رسانه و مخاطبین آن یک «رویا» باشد که روزنامه‌نگار دائم در حال برقراری نسبت نزدیک با آن رویا است. یک نوع «مدینه‌فاضله روزنامه‌نگاری» یا «روزنامه‌نگاری‌ در مدینه فاضله».
اگرچه نمی‌توان روزنامه‌نگار یا رسانه با بی‌طرفی مطلق را سراغ کرد، اما می‌توان گفت موفق‌ترین رسانه رسانه‌ای است که تلاش می‌کند کمترین نسبت را با «طرفداری» از سوژه و موضوع خبر و گزارش برقرار کند.

۱۳۸۹/۱۰/۲۰

برکناری وزیر صنایع و حواشی خبر آن

سایت‌های خبری «رهوانیوز»، «نیوزآنلاین»، «عصرایران»، «جنوب‌نیوز» مشترکا به نقل از «محرمانه‌نیوز» خبر تکذیبیه‌ای را منتشر نموده‌اند که، هم در اصل گزارش «محرمانه‌نیوز» و هم در اینترنت، هیچ سابقه‌ای از خبر تکذیب شده وجود ندارد.
اما اصل گزارش سایت «محرمانه‌نیوز» نه تنها خود فاقد بعضی از عناصر اصلی خبر می‌باشد، بلکه منبع خبر را هم ذکر نکرده است.
اصول روزنامه‌نگاری شرایط اصلی یک خبر یا گزارش را دقیق، و جامع و مانع بودن آن تعریف می‌کند. برای آنکه یک خبر یا گزارش خبری دقیق و جامع و مانع باشد باید منبع خبر مورد اطمینان بوده و در روزنامه‌نگاری آنلاین ضمن نقل منبع خبر، چنانچه آن منبع روی پایگاه جهانی اینترنت آدرس مشخصی دارد، باید به آدرس مشخص خبر لینک داده شود.
روزنامه‌نگار از نظر اخلاقی و قانونی موظف است قبل از استناد به خبر یک رسانه یا پایگاه اینترنتی در مورد میزان اعتماد و محل توثیق آن پایگاه و رسانه تحقیق نماید. استناد به هر خبر و یا هر رسانه‌ای بدون تحقیق درباره جایگاه قانونی و رسمی آن رسانه نافی مسئولیت اخلاقی و حرفه‌ای خبرنگار و روزنامه‌نگار نیست.
سایت‌های خبری رهوانیوز، نیوزآنلاین، عصرایران، جنوب‌نیوز مشترکا به نقل از «محرمانه‌نیوز» این خبر را منتشر نموده‌اند:
«یک مقام مسئول در دفتر رییس جمهوری ، در گفتگوی تلفنی با محرمانه نیوز ، شایعه تغییر وزیر صنایع و معادن که روز یکشنبه از سوی یک سایت اینترنتی منتشر شده بود را به شدت تکذیب کرد»
چنانچه ملاحظه می‌شود، در این خبر به جای ذکر منبع مشخص و شفاف، که اعتبار هر خبری بدان برمی‌گردد تنها به ذکر «یک‌سایت‌اینترنتی» اکتفا شده، و هیچ لینکی هم به سایت مذکور داده نشده. از طرفی در اینترنت هم هیچ سابقه‌ای از خبر تکذیب شده وجود ندارد، یا دستکم من نتوانستم با تمام جابه جا کردن کلمات کلیدی خبر، سابقه‌ای از آن، به کمک موتور جست‌وجوگر قدرتمند «گوگل» پیدا کنم.
اما نکته جالب آنست که تمام سایت‌های مذکور دقیقا خبر نوشته شده در سایت منبع (محرمانه نیوز) را بدون کم و بیش و حتی کوچکترین تغییر در رسم‌الخط و املا و پروردن خبر برای رسانه و مخاطبین خود، کپی، و در رسانه خود منعکس نموده‌اند، به طوری که واژه «کلافه» که در سایت «محرمانه‌نیوز» به اشتباه «کلاف» نوشته شده، به همین شکل اشتباه در تمام سایت‌ها منعکس شده است.
این نشان می‌دهد سردبیر و خبرنگاران سایت‌های مذکور نه تنها نسبت به صحت خبر و منبع ‌نقل آن سهل‌انگاری داشته‌اند، بلکه نسبت به آرایش ظاهری نوشتار و پرورش خبری که از منبع دیگری اخذ می‌شود و جزء وظایف خبرنگار است نیز، توجه شایسته‌ای صورت نپذیرفته است.
اما برگردیم به اصل خبر؛ یعنی خبر برکناری آقای وزیر که هیچ سابقه‌ای از آن در اینترنت موجود نیست و سایت منتشر کننده خبر تکذیب آن هم نام منبع خبر خود را در تکذیبیه ذکر نفرموده ، از طرفی خبر هم نه یک خبر مثبت که یک خبر منفی و تکذیبیه است و هیچ پاسخی هم تا کنون نیافته‌است. آیا مواد بکار رفته در گزارش سایت «محرمانه‌نیوز» جعلی و فاقد اصالت است؟
در این باره مخاطبین آن سایت و افکار عمومی با اقبال یا عدم اقبال خود به گزارش‌های آتی آن و یا توضیحات روشنگر خود سایت پاسخ‌گو خواهند بود.

۱۳۸۹/۰۶/۰۵

آموزش از طریق ایمیل


بد نیست بعضی اوقات از این همه ساعاتی که وبگردی می‌کنیم را به فراگیری آکادمیک اختصاص دهیم. این روزها چه بسیارند سایت‌های آموزش اینترنتی که می‌توانید برای فراگیری از آن‌ها بهره بگیرید. اما اگر باز هم تنبلی‌تان می‌آید، بد نیست درسنامه را امتحان کنید!
درسنامه یک سیستم آموزش از راه دور رایگان و مبتنی بر ایمیل است. برای شرکت در دوره‌های آموزشی درسنامه فقط کافیست دوره‌ی مورد نظرتان را انتخاب کنید و یک ایمیل خالی به آدرس دوره بزنید، تا بدین ترتیب دانشجوی درسنامه شوید.
در حال حاضر دو دوره‌ی آموزشی وبلاگ‌نویسی و دوره‌ی مقدماتی آشنایی با روزنامه‌نگاری در درسنامه دایر است. که برای منی که تنها دو سه جلسه از هر کدام را گذراندم، پر از مطالب آموختنی جدید بود. بعد از هر جلسه‌ی آموزشی، یک آزمون تستی نیز از طریق ایمیل‌تان برگزار می‌شود که در صورت موفقیت در همه‌ی آزمون‌ها، در انتهای هر دوره گواهینامه‌ی دوره را خواهید گرفت.
من تا حالا یک جلسه روزنامه نگاری و یک جلسه وبلاگ نویسی را شرکت کرده و آزمون آنها را هم با موفقیت پشت سر گذاشته ام.
برای من تجربه جالب توجهی است پیشنهاد می کنم از دست ندهید.