خبرگزاری «فارس» در توضیحاتی مدعی شده‌است که نوار صوتی مصاحبه‌ای که «فارس» ادعا نموده بود با حجة‌الاسلام «انصاریان» داشته و بلافاصله دفتر ایشان تکذیب نمود را در اختیار دارد و عندالزوم منتشر خواهد نمود.
از مفاد توضیحات «فارس» چنین به نظر می‌رسد که دوتن از همکاران این خبرگزاری در محل سخنرانی این استاد حوزه حاضر و از ایشان سؤالاتی پرسیده و پاسخ‌هایی را هم گرفته‌اند. اما خود را خبرنگار از طرف هیچ رسانه‌ای معرفی ننموده‌اند. اتفاقی که معمولا در حاشیه چنین مراسم‌هایی فراوان واقع می‌شود.
تا اینجای کار اتفاق یا مسئله خاصی نیست. اما موضوع از آنجا خاص و مورد توجه می‌شود که ناگهان خبرگزاری «فارس» متن حاوی اطلاعاتی خاص از طرف این استاد را به عنوان مصاحبه روی خروجی خود قرار می‌دهد. این اتفاق واکنش دفتر انصاریان را به دنبال داشته و حالا خبرگزاری «فارس» به دنبال آن واکنش و تکذیبیه مدعی شده‌است که نوار صوتی مصاحبه یاد شده را منتشر خواهد کرد.
در اینباره یادآوری و توجه به چند نکته خالی از لطف نیست:
اول بر اساس اخلاق روزنامه‌نگاری و اصول حرفه‌ای رسانه‌ای، خبرنگار موظف است هنگام انجام مصاحبه رضایت دقیق مصاحبه شونده را پس از دادن اطلاعات کامل به وی به دست آورد. اصول اخلاقی فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران تصریح می‌دارد: «روزنامه‌نگار تنها باید با استفاده از روش‌های منصفانه، خبر، عکس و سایر اطلاعات را به دست بیاورد. یک راه منصف بودن این است که همیشه خود را خبرنگار معرفی کنید، برای به دست آوردن اطلاعات سر مردم کلاه نگذارید، خود را جای کس دیگری جا نزنید و کسی را تهدید نکنید.»
بنابراین در صورت چنین اتفاقی اقدام خبرنگار «فارس» نافی اخلاق رسانه‌ای و ناقض اصول حرفه‌ای رسانه بوده و محکوم است.
دوم: همه می‌دانند یک نوع از تن صدایی که به راحتی می‌تواند مورد تقلید و شبیه‌سازی دیگران قرار بگیرد، تن صدایی است که لحن کلام آقای «انصاریان» دارد و اتفاقا سابقه هم دارد که یکبار دیگر نیز یک نوار سخنرانی نزدیک به نیم ساعت از ایشان مورد شبیه‌سازی، تقلید و سو‌ءاستفاده قرا گرفت، که بلافاصله مفاد آن نوار صوتی و انتساب آن به ایشان مورد تکذیب قرار گرفت و آنزمان از طریق بیانیه مکتوب به اطلاع شهروندان رسید.
من نمی‌خواهم شخص یا رسانه‌ای را به این رفتار متهم کنم. ولی در شرایطی که رسانه‌ای سعی در متهم کردن دیگران آنهم یک استاد بلندپایه اخلاق حوزه دارد باید متوجه باشد که همین احتمال در مورد آن رسانه هم می‌تواند صادق باشد، که قصد دارد برای فریب مخاطبین خود نوار صوتی آقای انصاریان و مصاحبه مورد ادعا را جعل و شبیه سازی نماید. جدای از آنکه این رسانه کارنامه سیاهی از چنین سوابقی در پرونده دارد و زمینه الصاق چنین اتهامی به آن رسانه بسیار راحت‌تر و نزدیک‌تر است تا یک استاد اخلاق حوزه.
سوم آنکه: بر فرض آنکه حق با خبرگزاری «فارس» باشد و استاد «انصاریان» دروغ می‌گوید. با چنین فرضی دیگر «فارس» می‌خواهد به چه کسی افترا بزند و از چه کسی سلب افترا کند؟ غیر از آنست که اثبات دروغ‌گویی یک استاد اخلاق حوزه، مقدمه لازم اثبات عمق فساد در دستگاه جمهوری اسلامی خواهد بود و به قولی: آفتاب آمد دلیل آفتاب.
